دستی بر آتش هنر

اینم از روزگار من
نویسنده : اسحق فتحی - ساعت ۱۱:۱٦ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٤ اسفند ۱۳٩٢
 

پس از مدتها غزلی تازه سرودم بیاد روزگار سپری شده ... 

افسانه های ما دردیست ماندگار 
گاهی زشوق عشق دستی به زلف یار 

یک روز سرسری از کوچه مان گذشت 
آن دلبر حزین آن نازنین نگار

انگار خسته بود هم کوچه هم درخت
هم جان سخت من از دست روزگار

اما نگاه او،هی گشت و گشت وگشت
برجان نشست و من، دلتنگ و بی قرار

حالا گذشته است زان روز بی بدیل
روزان سخت و سرد،سی سال آزگار

اما نگار من افسانه ای فقط 
بودست و من هنوز چون کوه استوار


 
 
اینم از روزگار من
نویسنده : اسحق فتحی - ساعت ٩:٤٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ اسفند ۱۳٩٢
 
اینم از روزگار من:

یک صبح بهاری برای همیشه پدر شدم
با ناز خنده ای یک عمر در به در شدم
آفتاب که زد شهر کرخت دوباره جان گرفت
و من برای یک لقمه نان حلال جان به سر شدم
همه گفتند مبارک است پدر شدی
امابعد سالها ندیدند، خون جگر شدم
من که سراپا غرور بودم و شور و ادعا
یک سلحشور دست بسته ی بی سپر شدم
اما قلندرم همان خنده برایم بسنده است
دل خوشم به این نمک ، چون که پدر شدم

 
 
سروده تازه
نویسنده : اسحق فتحی - ساعت ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٠ آبان ۱۳٩٢
 

مدتها بود چیزی ننوشته بودم تا دیروز که این رباعی رو نوشتم:

 وقتی که تو رفتی دل من هم ددری شد

من سخت ترین لحظه ی عمرم سپری شد

می خواستمت سخت ولی سخت تر آن بود

قلبت نه، ولی جسم تو سهم دگری بود


 
 
شاخه سبز عشق
نویسنده : اسحق فتحی - ساعت ۱۱:٤۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢ خرداد ۱۳٩٢
 

انگار که زندگی کنارم زده بود

یا بخت لگد به روزگارم زده بود

آن روز شگرف، دست بیمار خودم

بر شاخه سبز عشق دارم زده بود


 
 
بهاری که هرگز نیامد
نویسنده : اسحق فتحی - ساعت ٤:٤٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٧ اسفند ۱۳٩۱
 

حرف تازه ای نیست 

من همان کودک دیروزم ایستاده بر بی کرانه ی دنیا 

با چشم های ماسیده بر افسون نگاهیکه از سالهای دور 

                                                در زوایای تنگ طاقچه خاک می خورند 

آه ... با رفتنت 

سالهاست که  در، پشت سرت شیون می کند

                                               این زمستان هم رفت

                                                              پس چرا نیامدی؟

 


 
 
دیدار
نویسنده : اسحق فتحی - ساعت ٩:٠٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٠ دی ۱۳٩۱
 

 

با اولین نگاه تکانم داد 

در عبور پر پیچ و تاب باد از شاخه ها...

                وقتیکه آن درگاه زنگار گرفته  پچ پچ نگاهمان را گوش ایستاده بود

 

                      و در انتهای خیابانی که یه زندان شهر میرسید

                                                        سوسوی هیچ فانوسی نبود


 
 
ترک تحصیل
نویسنده : اسحق فتحی - ساعت ٩:٥٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۸ خرداد ۱۳٩۱
 

 

از درزهای نازک انگشت هات

                               زمستان می چکید...!

و همینطور  آب می شدم  من انگار که از شرم

                      تا که لبهات شرم را مکید بر گونه هام .... بر لبهام ....!

                                                سایه ها طول کشید تا نزدیک غروب ...

                                                           تا اینکه روزهای زمستان کوتاه آمدند.... 

                                                                                  و ما شبانه درس خواندیم


 
 
فریب
نویسنده : اسحق فتحی - ساعت ۸:۳٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٩ خرداد ۱۳٩۱
 

 

من از آنچه در نگاهت پیچانده بودی سر در نیاوردم 

اما خوب میدانم ...

که حرف هایت طعم بدی نداشت

که چشمانت بیمار نبود

که آنچه این وسط سوخت تنها من نبودم

و حالا  ...

          سینه های آذر از نباریدن سنگین شده


 
 
دل درد
نویسنده : اسحق فتحی - ساعت ۱٢:٠۳ ‎ب.ظ روز شنبه ٢ اردیبهشت ۱۳٩۱
 

وای چشمانت...

             ... گیر داده بودند که چیزی بگو

                         و من خاک بر سر

                                 همه آنچه را که میخواستم بگویم  با آب دهانم قورت دادم

                                                                 ... حالا مدتهاست که دلم درد می کند 

 

با نوشتن این چند خط یاد شعر دیگری افتادم که سالها پیش گفته بودم بد نیست بخوانیدش:

درد بد اختری درمان نمی شود                   هیهات کفر عشق ایمان نمی شود

در برگریز مهر عمریست مانده ایم                 افسوس مهر عشق آبان نمی شود

دستان خالیم در خون نشسته اند               آری بهای عشق ارزان نمی شود

این دل فسرده بود هر جا که بردمش             گفتند عاشق است درمان نمی شود


 
 
یادش بخیر
نویسنده : اسحق فتحی - ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٠
 

 

روزهای عاشق بودن روز های خوبی است حال خوشی دارد آدم ، یک اضطراب دوست داشتنی توی دلت هی نوک میزند به جانت ، نه میتوانی فراموشش کنی نه میتوانی بگیری اش . آن حال هم همه اش جلوی چشمت پرپر میزند ناز میکند میخندد گاهی هم لب ور میچیند و می نشیند یه گوشه هی نگاهت میکند و تا میای نگاهش کنی و چیزی بگوئی نگاهش را  از تو میدزدد و میرود کمی آن طرف تر ... آخ لعنتی چه کردی با من ...!

نمیگم عاشق بشوید یا نه چون دست خودتان نیست پیش می آید برایتان برای هر کسی پیش می آید، فقط یادگاری هایش را داشته باش و هر از گاهی سری بهشان بزن و اگر روزی او نبود نه اینکه اصلا" نباشد نه منظورم این است که  اگر به هر دلیلی راهتان از هم جدا افتاد بخاطر لحظات خوبی که برایت ساخته "بگو یادش بخیر " کینه به دل نگیر شاید آن روزها بهترین روزهای زندگی ات بوده باشند و شاید باز هم میشد ..... یادش بخیر

خب دیگه داره عید میشه بیاد روزهای بچگی و بی گناهی کودکانه زنده یاد فرهاد مهراد رو گوش بدید....

http://parand.se/tr-kodakaneh.htm 

روز و روزگار بر شما خوش باد

 

 

 


 
 
← صفحه بعد