زن های زندگی

با آذر آمده بودم

بی آنکه تراوش مهتاب و نگاه پروین را تا سپیده چشم بر هم نهاده باشم

                    تمام بلندای یلدا را سر به سینه های لغزانش فشردم

                                    تا خورشید آمد و بهار

                                               به لاله و سوسن

                                                     به لادن و شقایق

                                                              به کوکب و مریم

                                                                     و به پروانه و غزال  مهمانم کرد

                                                            رویا همیشه دنیا را زیباتر می کرد

                                            ومن چقدر زن های زندگی ام را دوست داشته ام

/ 51 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مینا

عجب شعری بود . لذت بسیار بردم .

الی

جالب بود . تا به حال به زنهاي زندگي آدميان اين گونه فكر نكرده بودم . كلن فكر مي كنم طبيعت وجهه ي زنانه اي داره بيشتر.

آرزو

حیات باطنی ابدی است و جاوید.آیا تا به حال برای احیاء باطنمان کاری انجام داده ایم؟ تا چه حد استعداد های باطنی خود را کشف کرده ایم؟ شرکت در مسابقه علوم باطنی با محوریت مرکز مطالعات و تحقیقات علوم باطنی فرصتی استثنایی و طلایی است برای احیاء درون. آدرسwww.oloombateni.org

پژمان‌الماسی‌نیا

افسوس! دستان تو در شعله‌های شقایق سوخت. . . . . . . . . . ● دعوت به نُهمین مراسم خوانش "تقويم عقربه‌دار ماه‌های بهار" ● نگاه بهاره رضایی به چهارمین مجموعه‌شعر پژمان ‌الماسی‌نيا

مینا

رویا همیشه زندگی رو زیباتر میکنه ولی باید حواسمون باشه که خیلی هم از واقعیت فاصله نگیریم . [گل]

بیدارباش

درود بر شما جناب آقاي فتحي عزيز مدت مديدي ست كه از شما نشاني نميابيم .... اميد است كه فارغ از هرگونه مزاحمت و درگيري و گرفتاري ذهن و روح باشيد و هميشه جامه عافيت بر تن داشته باشيد. شاد و فريبا باشيد.

دستهای کیهانی

آمدم به امید تازه شدن با نوشته های زیبایت انگار تو هم این روزها در سکوتی!!!

NasibeH

ذائقه ادبی تون رو عشق است ، استاد ، شما 100 سال دیگه هم بگی نگو استاد ، بازم میگم استاد ... محشر مینویسید ..[گل] چقدر زن های زندگی تون زیبا و دوست داشتنی بودن نه ؟