تاوان بیگناهی

 

 دلم را دست انداخته بود

جوری که خودم را باورانده بودم :

                     "راه بی دست انداز که نمی شود..!"

         یکی نبود بگوید ...

           این بزرو ای که تو می روی به سمنگان نمی رسد..

                      ...و از تهمینه  تا سپیده راه دوری است !

                       گزیده بودم ای کاش همان شب

                                         به جای لبهای دردناک خویش

                                                          لب های بیدار کنارم را ...!

 

/ 34 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
علی یاری

درود بر اسحق! خواندم و لذت بردم عزیز!

ملیحه

سلام استاد خسته نباشید نمیدونم تو این شعر شما یه احساس خاصی ودیدم یه برداشت شخصی کردم که به یکی از واقعیتهای زندگیم نزدیک بود به هر حال شعرتون با دلم نزدیکی کرد مرسی موفق باشید[گل]

vahid

اگر راه مال ایران باشه دست انداز که خوبه توش چاه و رودخونه و دره هم پیدا میشه[نیشخند]

سایه ی سکوت

[گل]

نوشین

اتحادیه عرب:جزایر را به امارات دهید تا برادری مان تحکیم شود پنج مطالبه ملت ایران از سران عرب پاسخ به بیانیه اتحادیه عرب شاید سران نامرد این دولت اسلامی شیعی آخوندی از خواب بیدار شوند بروزم

نوشین

سفری به دوران اقتدار ايلاميان ، هخامنشيان , ساسانیان شهر شیرین و فرهاد کرمانشاه ( یا بقول خود کرمونشاهیها کرمانشان) کوله پشتی خود را ببند و با من بیا به شهر من بروزم

علی حبیبی

درود بر استاد صورتگر - برقرار و همواره شکر سخن باشید [گل]

شربيار

آن کس که دل شکسته پا بستش بود وین ديده ی بی قرار من مستش بود می رفت و مرا به عشق می داد وعيد می آمد و یک نقاب در دستش بود راست می گی دمت گرم. از تهمینه تا سپیده شکافی هولناک است سلامت مانی و سبز و خدایی - که ای گل تو زبان حال مایی نمی دانی چه آمد بر سر دل - از اين هجران و اندوه جدایی همه را سلامباران کن