خاک

هر روز قدم زدن

   با پرچین ناموزون کنار راه

         با صندوق زرد پست

                 با گنجشکانی که لابلای شاخه ها معاشقه می کنند

                               با تراوش سبکبال ابر

                           و چشمانم که ریز می شوند در ریزش باران

                     و خاک...

                            که هرگز در سروده های من جایی نداشت

                                      و از بس  فروتن است

                                             بی که بدانم عشقم را بارور می کند

                                                       خاک...!! سر آغاز برخاستن

/ 68 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
دریای شرقی

سلام استاد خوبید؟ دلمون تنگ شده چرا آپ نمیکنید؟ انشالله که مشکل خاصی نباشه یا حق

افرا

و خاک تیره تر و سرد تر می شود از قدم های نامهربان انسان...

علی حبیبی

رخت بسته از این شهر گویی نژاد من آواره تر ز آنم که شاملویی دگر را سزوار شوم فریاد روزگار همصدا است بر اریکه تاریکی با فریاد م . امید " از این بیدا می کنم فریاد " * پیرانمان که رخت بسته اند از این شهر شاید که تو استاد صورتگر ما را مدد کنی

بیدارباش

درود بر يار گرامي كار خوبي كرديدو يك خانه تكاني انجام داديد ..و اين قالب زيباست به اميد بهروزي و به كامي شما مويد باشيد

سارا.ت

سلام بي هيچ حرفي دعوتيد ... در پناه او هميشه باش ...

باران

و خاك خاك پذيرنده اشارتيست به آرامش [گل]

باران

چه خوبه اگه وقت هر روز قدم زدن با پرچين ناموزن كنار راه و صندوق پستي زرد رو آدم داشته باشه حتي اگه خاك جائي تو شعرهاش نداشته باشه !

رشنو

سلام استاد این مرثیه ادامه داستان نیست که درد دل من مصیبت زده ایست که همسرم را در حوادث اخیر دربند کرده اند و در مصیبت نبودنش زار و دیوانه ام... تشابه اسمی فقط یک تشابه است... کاش این هم داستان بود...