گل بازی

 

 

 

روشنای آب ..

.. خرمن کوچکی از خاک

                           و دستهایم ...!

که رنگ می شوند در خنکایی لغزنده !

                         تا عبور نرم گل را از لابلای انگشتانم بستایم

                                  و زبری چندش آور پوستم را با کتکهای مادر سرکنم

                                                            تا خیسی اشکهایم بهانه ای باشد 

                                                                             بر بی عاری فردا!

/ 35 نظر / 167 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ماندانا

زیبا بود یاد بازی های کودکی افتادم یا حق

دریا(دریای شرقی)

سلام عیدتون مبارک باشه وهمیشه سلامت وپیروز باشید[گل] اگه اجازه بدید لینکتون رو بزارم.

سید حامد احمدی

با ذکر ماجرایی از ایام ماضیه - بار دگر به روزم با "اعتراضیــــه"!

فرخ

سلام دانی جان شعر بسیار زیباییست هرچند نفهمیدم چرا خیسی انگشتان می تواند بهانه ای برای بیعاری فردا باشد- با شاپور تماس گرفتم قراره ببینمش که اگر بتونم کمکی کنم شنیدم گرماتو اهواز و احتمالا در اندیمشک بیداد می کنه به امید سلامتی برای خودت و خانوادت

خواب های یک آدم بیدار

تا خیسی اشکهایم بهانه ای باشد بر بی عاری فردا . زیباست . خیلی زیباست . کلا شعر های شما رو دوست دارم

سایه ی سکوت

گوش کن با لب خاموش سخن می گویم پاسخم گو .. به نگاهی که زبانِ من و توست ... به همراهیت دل شادم دوست من

مهـــــــــران

... تا خیسی اشکهایم بهانه ای باشد بر بی عاری فردا! فوق العاده بود اسحق عزیز همیشه شعرهاتونو می خونم و دوست دارم استاد عزیز

بانیان

طفلی مامانا هم خسته میشن بس که لباسهای گلی رو میشورن.[ناراحت]