دختر ایل

 


کدام پایان را، با آرزوی ماندنت بپرورانم...؟

                                در خاک های نرم کوهپایه ها..

                                           بی لاله های واژگون سرزمین مادری ام..

                                                      که دیگر سر به دامن صحرا نمی سپارند!!

و در امتداد کدام گسل خانه بسازم که خانه خرابم نکند ... ؟

                                    کرشمه های ترد دامن هزار چین ات..

                                                    مجالی نمانده برای عاشقی، بگذار..

                                                                 یکبار دیگر دزدانه نگاهت کنم ،دختر...!

 

/ 33 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مليحه

سلام استاد خسته نباشيد عالي بود مثل هميشه حال و هواي قديم و داشت البته قديماي شما [گل]

سارا.ت

شب هاي دلتنگي سياه سياه . اما هنوز ميشود اميد داشت به ماهي كه ميتابد هر چقدر دور حتي ... سلام به روزم و منتظر در پناه او تا ابد بمان ...

لیلاکیانی کیا

درود ... خواندم و لذت بردم .... شما هم دعوتید . منتظر حضورتون هستم . پایدار باشی شاعر !

نرگس محمدي

سلام.... دختر ايل چه عكس جالبي!!! زيبا بود به روزم با پستي : تقديم به بهترين دوستانم[گل][گل]

باران

چه مزه اي داره دزدانه نگاه شدن [گل]

آوریل

مجالی نمانده برای عاشقی بگذار با ایل کوچ کنم یادش بخیر کودکی هام با دختر ایل سپری می شد و اکنون با حسرت نگاهش بگذار.........

فرخ

بسیار زیبا بود دانی جان

دریای شرقی

فوق العاده بود استاد چه عکس زیبایی وچه شعر بی نظیریه....عالی بود سپاس[گل]

روح لطیف و ساده دوستی شما توی اکثر شعراتون بیداست.امیدوارم دختر ایل هنوز زنده باشه و نگاه مشتاقانش رو ببینه . و بدبخت دخترای امروز که این همه بلا سر خودشون میارن و باز هم کلاهشون بس معرکه است