بهاری که هرگز نیامد

حرف تازه ای نیست 

من همان کودک دیروزم ایستاده بر بی کرانه ی دنیا 

با چشم های ماسیده بر افسون نگاهیکه از سالهای دور 

                                                در زوایای تنگ طاقچه خاک می خورند 

آه ... با رفتنت 

سالهاست که  در، پشت سرت شیون می کند

                                               این زمستان هم رفت

                                                              پس چرا نیامدی؟

 

/ 41 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
نادر

مثل همیشه عالی و خوب . دلم برای اینجا تنگ شده بود . امیدوارم حالتون خوب باشه . خیلی وقت بود خبری ازتون نداشتم .

نادر

دلم برای این شعر ها و بخصوص این موزیک خیلی تنگ شده بود . مخصوصا در این هوای ابری

نسرین

این اهنگ چقدر به من آرامش می دهد در این شب تنهایی ممنونم [گل]

بهروز فاطمی

قسمت اول شعر را پسندیدم و حتی خط اول نیمه دومش را. اما آخرش کم آوردی خیلی ساده گفتی این زمستان هم رفت چرا نیامدی؟یعنی به نوعی از زیر بار مسئولیت واژه ها شانه خالی کردی. به وبلاگم دعوتید و نقد یادتان نرود.

بهروز فاطمی

راستی من آدرس وبلاگم رو فراموش کاردم که خودش شعر بود

بهروز فاطمی

راستی منظورم از کم آوردن این بود که آخرش را می توانستی با تشخیص ها و تصویر های و آرایه های بهتری تمام کنی نه ساده بگویی این زمستان هم رفت. وقتی شاعری می تواند بگوید چشم های ماسیده بر افسون یا سالهاست که در پشت سرت شیون می کند چرا ساده حرف بزند. به هر حال امیدوارم از من ناراحت نباشید.به روزم

افرا

سلام دلم برای نوشته هاتون تنگ شده بود خیلی زیباست

رستمی نیا

سلام بهارهایی که هرگز نیامده بسیارند و ما هنوز همان کودک دیروزیم بر بی کرانه ی دنیامان دعوتید به شعر شاد باشید[گل]